Eflum dreifbýlið og öryggi í samgöngum

Sæmundur Jón Jónsson situr í 12. sæti Kex Framboðs

Ég er fæddur 2. apríl 1982 á Höfn og ólst upp á Mýrum. Grunnskólaganga mín hófst í Mýraskóla og lauk í Heppuskóla eftir tvö ár í Nesjaskóla þar á milli. Eftir eitt ár í Framhaldsskóla Austur-Skaftafellssýslu lá leið mín að Hvanneyri þar sem ég lauk búfræðinámi. Þaðan fór ég til Danmerkur og eftir að hafa unnið á kúabúi þar í eitt ár lauk ég 2ja ára framhaldsnámi í landbúnaðarfræðum við skóla í Árósum.

Frá því ég man eftir mér hef ég haft mikinn áhuga á landbúnaði og tók virkan þátt í búskapnum með foreldrum mínum eftir því sem ég hafði getu og mér var treyst til þess. Árið 2005 tók ég við kúabúinu af foreldrum mínum og hef staðið í þeim rekstri síðastliðin 20 ár. Á þessum tíma hef ég verið virkur í félagsmálum m.a. í kringum íþróttafélög, rekstur kornræktarfélags, verið fulltrúi fyrir kúabændur, setið í stjórn afurðastöðvar og tekið þátt í norrænu samstarfi í nautgriparækt.

Börnin mín úr fyrra hjónabandi eru 3 á aldrinum 17, 20 og 22 ára. Ég er giftur Guðlaugu Elísabetu Ólafsdóttur en hún á fyrir 2 börn. Í sumar mun ég svo geta bætt við mig afa-titlinum sem mér finnst mjög spennandi.

Undanfarin ár hef ég minnkað búskapinn og unnið utan bús síðastliðin 3 ár. Í rúmlega ár hef ég unnið fyrir Hringrás sem sér um flokkunarstöðina í Gárunni auk þess að safna brotajárni frá einstaklingum og fyrirtækjum. Mér finnst gaman að stjórna vinnuvélum og keyra vörubíla en mér hefur komið á óvart hvað er gaman að eiga samskipti við þá sem nýta sér þjónustu sveitarfélagsins þegar kemur að flokkunar- og sorpmálum.

Það stóð ekki til að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum í vor en þegar einn aðili heltist úr lestinni var þess farið á leit við mig að taka hans sæti. Ég vildi nú frekar að Gulla mín tæki það að sér þar sem hún er eldri og reyndari en ég. En hana vantaði víst pung til þess og þá á ég við í bókstaflegri merkingu vegna þess að passa þurfti upp á kynjahlutföllin. Ég veit samt að ég mun njóta þess að hafa hana mér til halds og trausts hér eftir sem hingað til.

Að starfa í sveitarstjórn er ábyrgðarstarf og mikilvægt að að því komi fólk með metnað til þess að gera vel fyrir íbúa sveitarfélagsins. Þekking og reynsla er líka mikilvæg sem ég tel stundum vanmetna, af því maður hoppar ekki inn í svona ábyrgðarstöðu án þess að hafa hvorutveggja, sem ég nefndi í upphafi, í bland við nýliðun. Það getur verið krefjandi að vera í ábyrgðarstöðu og oft reynist það erfitt í litlum samfélögum þar sem því miður er stundum hjólað í einstaklinginn en ekki einblínt á málefnin.

Ég brenn fyrir því að sveitarfélagið blómstri, bæði hvað varðar atvinnulíf og lífsgæði einstaklinga. Málefni dreifbýlisins eru mér sérstaklega hugleikin. Mikilvægt er að þar haldist fjölbreytt atvinnustarfsemi, svo sem öflugur landbúnaður, sjávarútvegur og ferðaþjónusta. Ef atvinnulífið einskorðast við ferðaþjónustu eingöngu minnkar aðdráttarafl svæðisins, enda sækja ferðamenn einnig í menningu, matvæli og lífshætti heimamanna. Í þessu samhengi skiptir fæðuöryggi sífellt meira máli í ljósi þróunar í heimsmálum. Öryggi íbúa og ferðamanna innan sveitarfélagsins er mér einnig mikilvægt.

Ég legg áherslu á að sveitarfélagið styðji við núverandi atvinnugreinar en jafnframt ýti undir nýsköpun og uppbyggingu nýrra atvinnugreina með markvissri atvinnustefnu.

Að lokum tel ég mikilvægt að sveitarfélagið þrýsti á ríkið um umbætur í samgöngum. Nauðsynlegt er að stytta vegalengdir, meðal annars í Lóni og Öræfum, einbreiðar brýr fái að heyra sögunni til og vegirnir verði almennt breiðari, betur upp byggðir og að sjálfsögðu girtir af þannig að búfé komist ekki inn á þá.

Next
Next

Náttúran, öryggið og fólkið